“เพราะเขาเหล่านั้นเป็นดังฝูงแกะไม่มีคนเลี้ยง”

(มาระโก 6:34)

........................................

อันที่จริงแล้ว ข้าพเจ้าถือว่าเป็นผู้ที่มีบุญ

ที่เป็นลูกแกะในฟาร์มของพระเจ้าตั้งแต่แรกเกิด

มีบรรพบุรุษที่ดำเนินชีวิตท่ามกลางการเลี้ยงดูในฟาร์มแห่งนี้มาเป็นอย่างดี

มีผู้เลี้ยงที่ดี  มีสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย

สิ่งที่คุ้นเคยคือ ความรัก  ความอบอุ่นในฟาร์มแห่งนี้

จนแทบจะกลายเป็นความเคยชินกับการได้รับมากกว่าการต้องให้

หลายครั้งที่ข้าพเจ้าหลงลืม และขาดความใส่ใจต่อผู้เลี้ยงของข้าพเจ้า

ไขว้คว้าหาความรัก  ความอบอุ่นจากภายนอกตลอดเวลา

เหมือนกบเลือกนาย  ลืมนายที่รักตัว  กลับไปไขว้คว้าหานายที่ไม่รู้จัก

หลงระเริงไ