เสียงของหัวใจสอนฉันว่า
อย่าได้ยึดมั่นกับคำสัญญาใดใดบนโลกใบนี้เลย
เพราะไม่มีใครรักษาสัญญาได้ดีเท่ากับพระเป็นเจ้าอีกแล้ว
เสียงสะท้อนก้องดังในใจฉัน
ย้ำเตือนให้ฉันไม่ดิ้นรนยื้อยุดกับคำสัญญาบนโลกกว้างใบนี้
แต่มุ่งเดินหน้าที่จะทำกิจการแห่งรักเพื่อพระเท่านั้น
บางครั้ง...สิ่งที่เราไขว่คว้าจนเหนื่อยล้า
สัญญาที่เราเฝ้าทวง หรือหวงแหนนั้น
มันก็ไม่ได้มั่นคง เพราะใจมนุษย์นั้นก็เรรวน แปรปรวน
กาลเวลาผันเปลี่ยน...คำสัญญาก็จางหายไป

....................................
หญิงสาวตาบอดคนหนึ่ง รักอยู่กับชายคนหนึ่ง
เธอหงุดหงิดใส่ใครทุกคนยกเว้นชายคนนี้
เธอสัญญากับชายคนนี้ว่าเธอจะแต่งงานกับเขา
ในวันที่แสนดีวันหนึ่งของหญิงสาว
มีผู้บริจาคดวงตาให้กับเธอทั้ง 2 ข้าง
เธอได้กลับมาเห็นโลกใบนี้อีกครั้งด้วยความยินดี
เมื่อเธอได้เห็นชายคู่รักของเธอ
เธอกลับลืมสัญญาสิ้น
เธอรับไม่ได้กับหน้าตาอัปลักษณ์ของชายคู่รัก
เธอปฏิเสธที่จะแต่งงานกับเขา
และต้องการจะจากเขาไป
คำสุดท้ายของชายคู่รักของเธอคือ
“รักษาตาคู่นั้นดีดีนะ”
เพราะขณะนี้เขาไม่สามารถมองเห็นได้อีกแล้ว

.......................................
ในวันที่เราประสบพบปัญหา
การหยุดนิ่งและไตร่ตรองด้วยตนเองเงียบๆ ก็เป็นสิ่งที่พึงกระทำ
เมื่อวานนี้...เกิดปัญหาขึ้นกับฉัน
เป็นปัญหาขัดแย้งด้านความคิด
เมื่อน้องสาวกึ่งต่อว่ากึ่งหงุดหงิดกับฉัน